Raadszaken: stevige kritiek op bezuiniging SAM Welzijn

BODEGRAVEN-REEUWIJK - Eind vorig jaar besloot het college van B en W circa 200.000 euro te bezuinigen op het budget dat SAM Welzijn nodig acht voor de uitvoering van zijn taken. Door de bezuiniging moest SAM een deel van haar taken beëindigen, onder andere op het gebied van mantelzorg, jongerenbegeleiding en 70+-huisbezoeken. De gang van zaken was niet naar de zin van de commissie Samenleving, die vorige week daarover in debat ging met wethouder Knol aan de hand van een oplegnotitie van Els Oliwkiewicz-Borsboom (ChristenUnie) en Reinoud Doeschot (GroenLinks).

door Bert Verver

De indieners van het discussiestuk wilden graag antwoord op de vragen waarom de bezuiniging was doorgevoerd, of er voldoende beleidsmatige en juridische grond voor was, welke gevolgen de bezuiniging had op inwoners en hoe de gemeenteraad en het college in de toekomst tijdiger en transparanter willen besluiten over dit soort maatregelen. Bij dat laatste ging het er vooral om dat het budget niet vlak voor het nieuwe jaar moet wijzigen. Een professionele organisatie als SAM heeft dan geen tijd om goed te kijken naar de consequenties voor het taakveld, het personeel en de vrijwilligers. Al bij het begin van het debat bleek dat het ernstig mis was gegaan in de communicatie tussen het college en de raad, omdat een door het college opgestelde memo met antwoorden op eerder gestelde vragen niet verzonden bleek te zijn aan de raadsfracties. Een slordigheid die de discussie onnodig lang en complex maakte.

Robin Borg (BBR) was een van de commissieleden die zich kritisch uitliet over de gang van zaken. Hij vroeg ten eerste om meer duidelijkheid voor de raad over het plafond van subsidieverstrekkingen, omdat die nu te veel verdeeld staan over de verschillende programma’s. Daarnaast vroeg hij zich ook af hoe het college de rol van SAM zag in relatie tot het nieuwe sociale ondersteuningsteam van de gemeente: Boris. Ook vroeg hij of het mogelijk was de huisbezoeken aan 70+’ers nieuw leven in te blazen, omdat daar sprake was van een bezuiniging die later zou kunnen leiden tot een verhoging van kosten.

Proces herstellen

Volgens de commissieleden moet er de komende tijd door het college ingezet worden op de verbetering van het proces van subsidieverlening met zo mogelijk de invoering van een meerjarige toekenning en het herstel van vertrouwen tussen de gemeente en SAM. Gerrit Weerheim (SGP) was van mening dat er bij een verlaging van een subsidie tijdig een vooraankondiging moet worden gedaan. Ook zou er bij het afgeven van een beschikking een redelijke termijn moeten zijn.

Bert Oudenaarden (PvdA) wees erop dat de regelgeving ervan uitgaat dat de gemeente sturing geeft aan het doel van een subsidie, maar dat dat in de kwestie met SAM totaal niet is gebeurd. Reinder van Meijeren (CDA) was ook van mening dat er ‘oude schoenen waren weggegooid voordat de nieuwe waren aangeschaft’. Hij vroeg zich af hoe het welzijnswerk beter georganiseerd kan worden, met daarbij niet alleen een rol voor SAM en Boris, maar ook voor verenigingen en kerkelijke organisaties.

Lastig parket

Wethouder Dirk-Jan Knol werd door de gang van zaken en de kritische benadering van de commissieleden duidelijk in een lastig parket gebracht. Volgens de wethouder is het proces niet goed gelopen en is het onprofessioneel aangepakt. De ongelukkige gang van zaken werd door hem mede geweten aan de werkwijze: er was nog via een oude regeling gewerkt, omdat de nieuwe subsidieverordening nog niet was uitgerold. De wethouder wees er wel op dat de bezuiniging al in de kadernota was vastgelegd en dat het college bewust had gekozen om de korting bij een grote partij toe te passen en niet bij kleine subsidieontvangers. Hij gaf toe dat de bekendmaking aan SAM veel te laat is gedaan, maar zag ook problemen om dat te vervroegen, gezien de goedkeuringsprocedure van de begroting door de raad. 

Op de vraag of een en ander nog te repareren is, wilde de wethouder kijken of de met SAM afgesproken taken op een andere manier ingevuld kunnen worden. Sociaal team Boris zou daarin een rol kunnen spelen en de 70+-huisbezoeken zouden in de ogen van de wethouder wellicht door vrijwilligers georganiseerd kunnen worden. 

SAM heeft bezwaar gemaakt en de behandeling daarvan loopt. Op vragen naar de stand van zaken van die behandeling zei Knol niet in te kunnen gaan. Of dat echt niet kan, zal overigens door de griffie worden uitgezocht, evenals waarom het eerder genoemde memo niet aan de raad is verzonden. Verder deed de wethouder toezeggingen om de informatie aan de raad te verbeteren, met de vrijwilligers te praten over de 70+-huisbezoeken en te bekijken of een meerjarige subsidieverlening mogelijk is.

Ondanks de uitgebreide behandeling bleef er duidelijk een gevoel van onvrede achter bij de commissieleden en zal het onderwerp zeker nog eens op de agenda komen.