Gaan we hem missen?

Oké, het zit er dus dik in dat Dirk-Jan Knol wethouder wordt in Waddinxveen. Hij verlaat sowieso de politieke arena in Bodegraven-Reeuwijk, keert na drie periodes niet terug in ons gemeentebestuur. Gek genoeg is er hier en daar wat gekrakeel ontstaan over die overstap. 

Maar misschien kunnen we best blij zijn dat de inwoner van Reeuwijk-dorp zo snel een nieuwe baan heeft gevonden. Op de eerste plaats voor hem persoonlijk: Knol gaf 12 jaar geleden zijn baan in de directie van Avio Diepen (dat wereldwijd handelt in vliegtuigonderdelen) op. Weinig wethouders blijven zolang zitten! Het is echt een zware baan, waarin je het niet gauw voor iedereen goed doet. Als 60-jarige herintreden op de arbeidsmarkt is bepaald niet eenvoudig. De kans dat hij terugkeert in zijn oude baan is niet al te groot. Volgens de regels zou Knol tot aan zijn pensioengerechtigde leeftijd recht hebben op wachtgeld: 80 procent van zijn salaris van 8778,77 euro per maand. Door rap een nieuwe baan te vinden bespaart Knol onze gemeentekas dus gewoon veel geld. 

Overigens heeft de andere vertrekkende wethouder, Elly de Vries, de pensioengerechtigde leeftijd al bereikt, zij heeft daarom geen recht op wachtgeld. Het is natuurlijk wel een reële vraag of ‘we’ last kunnen ondervinden van de overstap naar onze buurgemeente. Knol neemt zijn kennis en inzicht mee, voor het CDA in Waddinxveen is dat juist hét argument om hem kandidaat te stellen. 

Zijn beoogd opvolger namens het CDA in onze gemeente, Jorden van der Haas, kun je min of meer bestempelen als een broekie. Hij is 31 jaar oud, nog maar relatief kort commissielid voor zijn partij. Hij is ambtenaar, heeft jarenlang gewerkt als plaatsvervangend griffier in Pijnacker-Nootdorp en is sinds 2024 adjunct-griffier in de Tweede Kamer. En hij was enkele jaren persoonlijk medewerker van de CDA-fractie in de Tweede Kamer. Op basis van die kennis en ervaring moet hij dus mede sturing geven aan een gemeente met pakweg 38.000 inwoners in de financiële problemen, met ingewikkelde dossiers op het gebied van woningbouw, infrastructuur, asielopvang en migrantenhuisvesting en een zwabberende ambtelijke organisatie. 

Natuurlijk krijgt Jorden het voordeel van de twijfel. Maar laten we het zo zeggen: hopelijk gaan we de ervaring van Knol niet missen.