Esther van Lunteren op de zolder waar haar boek is ontstaan.
Esther van Lunteren op de zolder waar haar boek is ontstaan. Foto: Key Tengeler

‘Ik wil mensen een spiegel voorhouden zonder te preken’

Algemeen

De Bodegraafse Esther van Lunteren bestormt de boekenwereld. Met haar debuutroman ‘Door de wol geverfd’ kwam ze in maart binnen in de top 10 van christelijke boekhandels. ‘Ik ben nu heel blij en ook wel trots, maar toen het boek uitkwam vond ik het megaspannend.’ 

BODEGRAVEN

door Key Tengeler

Na 2,5 jaar zwoegen op haar zolderkamer was in februari eindelijk het moment daar: Esthers boek ‘Door de wol geverfd’ werd gepubliceerd. Tegelijkertijd bereikte de spanning het hoogtepunt. “Wat ik doe, wil ik goed doen,” zegt Esther, “En ik vroeg me af: hoe zullen lezers reageren? Vinden ze mijn boek wel goed genoeg?” Toen het Nederlands Dagblad een recensie plaatste, liet ze die eerst door haar vader lezen, voordat ze zelf durfde te kijken. Maar ze kon opgelucht ademhalen. De recensent noemde de roman ‘een zeer lezenswaardig debuut’.

Roman die recht doet

Iedereen die professioneel of in zijn vrije tijd met tekst bezig is, droomt er weleens van een roman te schrijven. Maar voordat Esther met haar boek begon, moesten er een aantal dingen samenkomen. Als eerste had ze de juiste motivatie nodig. “Ik werk veel als journalist en dan schrijf ik altijd met een aanleiding. Die had ik niet voor een roman,” legt ze uit. “Tot ik werd gevraagd een artikel te schrijven over de geschiedenis van armoede. Ik dook in een boek over de arbeidsomstandigheden in de 19e eeuw en werd gegrepen door die tijd. Daar moest ik meer mee doen.”

Het tweede ingrediënt was Esthers vrijwilligerswerk bij International Justice Mission, een organisatie die zich inzet om moderne slavernij uit de wereld te helpen. “We zien het vooral in de moderne textielindustrie in Azië. Ik kan me ontzettend kwaad maken over dat soort onrecht, helemaal als het om vrouwen gaat. Dan vliegt als het ware het servies door de keuken. Wist je dat er vandaag de dag meer mensen in slavernij leven dan ten tijde van de Trans-Atlantische slavenhandel?”

Aanleiding en passie kwamen samen in een onderwerp voor de roman: de Leidse lakenindustrie. “Net als in de moderne textielindustrie waren de arbeidsomstandigheden in 19e eeuws Leiden heel zwaar. Daar moesten mensen van zonsopgang tot zonsondergang werken in onveilige en vieze fabrieken. Elk foutje werd van je loon afgetrokken. En als je thuiskwam, gierde de wind door de kieren van het huis en lekte het aan alle kanten. Daar kwam in het begin van de 19e eeuw nog een cholera-epidemie bovenop.”

Confrontatie

Het laatste ingrediënt voor de roman haalde Esther uit haar functie als hoofdredacteur van enkele vrouwenbladen. Af en toe moet ze namelijk even op haar tong bijten als er weer iemand klaagt over dingen die eigenlijk helemaal niet zo belangrijk zijn. “Het klaaggedrag schiet soms door,” zegt ze. “Dat kan ik zelf trouwens ook heel goed. Maar het is belangrijk om af en toe om je heen te kijken en tevreden te zijn met wat je hebt. Sterker nog, we zouden onze rijkdom en tijd best wat vaker mogen delen met hen die écht met tekort leven.”

In verhouding tot de mensen in de Leidse lakenindustrie of de moderne textielindustrie hebben wij het hartstikke goed in Nederland. “Ik wil mensen een spiegel voorhouden, zonder te veel te preken.” Esther besloot in haar roman twee verhaallijnen te gebruiken: één met de worstelingen in het verleden en één in het heden met de zorgen van nu. “Ik wist heel zeker dat ik het heden tegen het verleden wilde afzetten. Zo wordt de confrontatie met onszelf groter.”

Schokkende afloop

Esthers ingrediënten zijn een prachtige debuutroman geworden, met snelle afwisselingen tussen de verhaallijn in het heden en het verleden en een bijzondere boodschap. Ze wil niets weggeven over het einde, behalve dat de eerste corrector ‘geschokt’ was door de afloop. “Er zijn pittige gesprekken over gevoerd, maar ik wilde het per se zo houden.”

Bekijk hier de trailer voor het boek:


Advertentie

Categorieën