‘We begonnen samen en hebben nu een zaaltje vol!’

WAARDER - Het was regen en wind die 15e augustus 1957, waardoor de bruidegom bij thuiskomst eerst het dak op moest, want het water liep langs de muur boven de kolenhaard naar beneden. Nadat de scheve dakpan weer recht lag, was het euvel opgelost. Precies 65 jaar later vallen de mussen van het dak door de hitte als locoburgemeester Dirk-Jan Knol het echtpaar Jongerius-de Heer namens de gemeente met een bloemetje komt feliciteren.

door Marlien van Leeuwen

De trouwdag begon 65 jaar geleden met het ophalen van de bruid in Nieuwerbrug, met een echte trouwauto én een volgauto waar wederzijdse ouders in zaten. Waarder had toen nog een eigen gemeentehuis, dat tegenover de kerk lag. Dus na de wettelijke voltrekking kon het gezelschap zo oversteken voor het kerkelijk huwelijk. 

De trouwreportage werd in Woerden geschoten bij een echte fotograaf. De taxi bracht hen heen en weer. Het resultaat: één staande statiefoto en één statieportret. Een vriendelijk lachend echtpaar kijkt in de lens in een keurig kostuum en witte jurk met ontelbaar veel knoopjes. Het voor die tijd zo kenmerkende lange bruidsboeket vol met stephanotissen - die heerlijk geurende witte bloementrosjes - ontbreekt niet.

Kersenboomgaard

Ze kwamen elkaar voor het eerst tegen bij de kersenboomgaard in Nieuwerbrug, een trekpleister in de zomer met muziek en groepen jongeren. Uiteraard kwamen jongens en meisjes keurig apart. Jan (1931) kwam uit Waarder gefietst en voor Gerrie (1936) was het een thuiswedstrijd. Gerrie moest wel om negen uur thuis zijn. Omdat die avond zo gezellig was, is ze tussendoor even naar huis gegaan; of ze nog een uurtje langer mocht blijven. En dat mocht!

De volgende zondag kwamen ze elkaar weer tegen op de nieuwe weg tussen Waarder en Nieuwerbrug. In die tijd wandelde iedereen weleens over de A12, toen nog een tweebaansweg. Jan vond Gerrie een mooie meid. “Meer details? Nee, zo romantisch was ik niet,” lacht hij. Ook Gerrie kan zich niet meer herinneren waardoor nou precies die vonk oversloeg.

Avondschool

In 1947 heeft Jan de ambachtsschool in Gouda afgerond. Hij ging werken in het timmerbedrijf van zijn vader. Aansluitend volgde hij de MTS als avondschool, omdat je een diploma nodig had om een bedrijf te beginnen. Op woensdagavond en zaterdagmiddag tufte Jan op zijn vaders Mosquito (zo’n brommer als een solex) naar Utrecht over de rijksweg. “Bij Utrecht was er toen nog een rotonde,” schetst Jan de kleinschaligheid van het wegennet van toen. “Vaak genoeg dat je op de terugweg door geen ene auto ingehaald werd. Zo rustig was het op de weg. Als we vanuit Waarder gingen zwemmen in de Wiericke, fietsten we ook over de snelweg. Toen dat later niet meer mocht, vonden we dat kinderachtig.”

Timmerbedrijf

In 1957 nam Jan het bedrijf van zijn vader over. “Ik had een vaste klantenkring in Waarder-Driebruggen waar ik het timmerwerk voor deed. Na een paar jaar ben ik de bouw in gegaan.” Het bedrijf werd groter en groter. Gerrie was de receptioniste; de telefoon, de agenda en de koffie voor de jongens waren haar afdeling, naast de zorg voor de vier dochters. In 1991 zijn ze een fusie met Goudriaan aangegaan. Jan heeft nog een aantal jaren meegewerkt en het daarna van lieverlee afgebouwd. Met 70 jaar is hij definitief gestopt en werd het tijd voor vele reizen, waardoor het echtpaar een groot deel van de wereld heeft gezien. Jan: “Het is ons allemaal van boven gegeven, dat weten we zeker en daar zijn we dankbaar voor.”

Zaaltje vol

Afgelopen zaterdag 13 augustus hebben Jan en Gerrie hun briljanten huwelijk gevierd in de Wingerd in Hekendorp. Samen met hun vier dochters Dineke, Marjon, Wilga en Esther, negen kleinkinderen en inmiddels ook tien achterkleinkinderen en natuurlijk alle partners. Het is nog altijd de zoete inval bij opa Jan en oma Gerrie en daar genieten ze samen volop van.