Doen wat je zegt

Je kunt zeggen dat je iets doet en je kunt doen wat je zegt. Reeuwijker Peet van Os behoort tot de tweede categorie. Regelmatig organiseert deze zakenman een reünie voor oorlogsveteranen. Zelf heeft Van Os als militair in 1981 gediend in Libanon, als lid van vredesmacht Unifil. Met 29 anderen bemande hij een aantal maanden Post 723 in Jib al Butm, onderdeel van de vredesmacht die een gedemilitariseerde zone tussen Israël en de PLO moest vrijhouden. 

Gedurende 6 jaar dienden in totaal zo’n 9000 Nederlandse militairen in het Midden-Oosten. Na terugkeer viel het Van Os op hoe weinig interesse in de praktijk bestond voor hun ervaringen. Zijn jaargenoten organiseerden daarom jaarlijks een bijeenkomst om er in elk geval met elkaar over te praten. Peet constateerde ook dat eigenlijk niemand aandacht had voor de oud-Indiëstrijders die tussen 1945 en 1950 in Indonesië het koloniale gezag dienden te herstellen. Die geschiedenis moest worden vergeten, maar de betrokkenen deden dat niet. Peet zette in 2010 op eigen houtje de Veteranenclub Bodegraven-Reeuwijk op. Die bleek in een geweldige behoefte te voldoen, veertien oud-Indiëgangers kwamen op de samenkomsten af. Inmiddels zijn ze allemaal gestorven. 

Van Os bekommerde zich gaandeweg ook om andere veteranen; Nederland heeft de afgelopen decennia deelgenomen aan vredesmissies in onder meer Mali, Srebrenica en Afghanistan. Een poging via het gemeentehuis de namen van alle veteranen uit Bodegraven-Reeuwijk te achterhalen liep stuk, AVG-regels beschermen de privacy. Nou is Peet van Os niet de man die zich laat afstoppen door bureaucratie. Zijn eigen lichting Libanon 1981 houdt sinds 2015 elk kwartaal een bijeenkomst op zijn kantoor in Reeuwijk. Daarnaast organiseert hij zelf regelmatig een reünie voor alle oorlogsveteranen. Nu eindigt dat initiatief: op 28 juni aanstaande staat de laatste op de rol. 

Wie wil, is welkom, die uitnodiging geldt nadrukkelijk voor veteranen uit onze eigen gemeente. Een aantal zakenvrienden van Peet sponsort de bijeenkomst, die begint met een herdenking van de overleden veteranen. De locatie wordt aangekleed met legertenten en voertuigen. De belangrijkste opzet is dat de veteranen hun verhaal nog een keer kunnen delen. Want voor hun bijdrage aan vrede bestaat weinig interesse, het is niet anders.