Afbeelding
Foto: Marlien van Leeuwen

De milieustraat: van afval tot grondstof

Interview

BODEGRAVEN - Scheiden van afval, we doen het inmiddels allemaal. Maar wat gebeurt er met ons afval bij de milieustraat?  

door Marlien van Leeuwen

De lange wachtrijen bij de milieustraat in Bodegraven zijn verleden tijd; het digitale reserveringssysteem voldoet. Grenzend aan het verhoogde platform staan de enorme oranje bakken in verschillende maten. De medewerkers houden een oogje in het zeil als bewoners hun afval in de verschillende bakken gooien. Niet iedereen doet dat even secuur. En dat is jammer, verkeerde materialen tussen het specifiek gescheiden afval zorgen dat de bak wordt afgekeurd. De gehele inhoud moet dan de verbrandingsoven in. Dat brengt onnodig hoge kosten met zich mee, wat we als inwoners uiteindelijk met elkaar moeten betalen. Goed scheiden loont dus echt!

In Moordrecht staat het hoofdkantoor van Cyclus, de afvalverwerker van onze gemeente. In de vroege ochtend staat het parkeerterrein vol met vuilniswagens. Voertuigen waarmee de openbare ruimten gereinigd worden staan er ook, de welbekende autootjes waarmee de straten geveegd worden. Cyclus is een regionale speler in de industrie van de afvalverwerking. Een industrie, zó groot, daar hebben we doorgaans geen weet van. We consumeren wat af met zijn allen, maar waar blijven de overblijfselen van onze wegwerpmaatschappij eigenlijk?

Verwerkingsproces moet lonen

Claudia Wallast van Cyclus legt uit dat er wettelijke bepalingen zijn hoeveel afval een milieustraat moet innemen, maar ook dat ze dat afval opnieuw waarde willen geven door het weer bruikbaar te maken. “Dat er aan elke verwerkingsstroom een kostenplaatje hangt, spreekt voor zich. De arbeid moet betaald worden, evenals de gebouwen en machines. Dus moet een verwerkingsproces niet alleen een goed eindproduct opleveren, maar ook financieel lonen.”

Harde kunststoffen

Hardplastic is een van de afvalstromen. Depothouder Bert Plieger van de milieustraat in Bodegraven vertelt over de fabriek die deze hardplastics verwerkt in Flevoland. “Alles bij elkaar heeft het fabrieksterrein een oppervlakte van tientallen voetbalvelden groot. Dagelijks komt er zo’n 150 miljoen kilo aan harde kunststoffen binnen zoals tuinmeubelen, kratjes en buizen.” 

De hardplastics komen via een soort trechter op de lopende banden terecht. Daar worden de verschillende materialen met de hand gesorteerd. Sjofels rijden af en aan over het enorme terrein om de uitgezochte materialen in de juiste units te stoppen. 

Het proces van de recycling bestaat uit ongeveer zeven stappen. Het materiaal wordt daarin steeds strikter gesorteerd en gewassen. De stukken worden machinaal verkleind en via drijf- en zink-methodes en infraroodtechnieken tot een zuiverheid van bijna 100 klaar teruggebracht. Dan is het plastic klaar om opnieuw als grondstof te dienen. 

Gipsafval 

Tegeltjes, oude wc-potten, convectoren en de daarbij behorende verwarmingsbuizen; de verwerker van dit afval maakt er herbruikbare stromen van. Zand, hout, vlak glas, puin of ijzer; je kunt het niet bedenken of er is een nieuwe toepassing. Sommige toepassingen zijn eenmalig, zoals het verwerken van oude gipsplaten tot bodemverbeteraar, maar het proces van gipsplaat tot gipsplaat is daarentegen oneindig. 

Continue op zoek

De vuilverwerkingsindustrie is een eind op weg als het om herbruikbaarheid gaat, maar nog niet alle recycleprocessen zijn goed voor het milieu. De zoektocht naar nieuwe technieken is dan ook nog in volle gang. Als consument kunnen we ook ons steentje bijdragen door eenvoudigweg te consuminderen.

Advertentie

Categorieën